| تبليغات | X |
|
به یاد خاطراتم سکوتی می کنم سنگین تر از فریاد....
|
||||
|
|
||||
خداوندا! گویی تمام غمهای عالم چون کوه بر دلم سنگینی میکند. پریشان و بی قرار کنجی نشسته ام و به روزهای خوش گذشته افسوس می خورم که چه زود گذشت و چرا قدرش را ندانستم .... چرا قدرش را ندانستم؟ چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ زندگي غرق شدن در رودي است که به درياچه احسان خدا مي ريزد زندگي رويش يک شاخه گل است در کويري که در آن ترس سکونت دارد زندگي دوستي من با توست در جهاني که نه گل نه کبوتر دارد زندگي باور يک گنجشک است به درختي که پراز برگ و گل است زندگي صفحه يک تقويم است که به اندازه سر سبزي دستان خداست زندگي بارش باران دعاست در دلي خشک که از عشق تهي است زندگي لحظه ترديد من است بين تنهايي و بودن با تو زندگي لمس گل عاطفه است روي شنزار سکوت زندگي واشدن لبخند است وقت ديدار دو عاشق با هم.. 
+
نوشته شده در ساعت 5 PM توسط *مائده*
|
چقدر سخته بفروشنت به یکی دیگه...
چقدر سخته بخاطر یکی دیگه زندگیتو از دست بدی... چقدر سخته بخاطر یکی دیگه بشکنی... چقدر سخته ...اه...چقدر سخت! ولی چقدر خوبه به وسیله ی یکی دیگه بفهمی کسی که باهاش زندگی می کردی یه دروغ گو بوده! چقدر خوبه به وسیله ی یکی دیگه بفهمی کسی که بخاطرش می مردی واسه یکی دیگه می مرده! چقدر خوبه بخاطر یکی دیگه عشقت و بشناسی... بفهمی تمام این مدت فقط بهت دروغ میگفته! بفهمی تمام این مدت دلش پیشه تو نبوده! بفهمی تمام این مدت داشته تحملت میکرده... هم سخته هم خوب! فاصله ی این دوتا مثل فاصله ی عشق تا نفرته! همین! به یاد خاطرت کهنه قلبم!... کو اشنای شب های من کو؟! دیروز من کو؟! فردای من کو؟! برات نوشتم یه بیقرارم... با خنده گفتی: دوست ندارم.... 
+
نوشته شده در ساعت 2 AM توسط *مائده*
|
امسال دلگیر ترین و بدترین سال تولدم بود... تولدم مبارک... نمی دانم معنی حرفم را می فهمی یا نه... شاید معنی کلماتی که میگویم را به راحتی نفهمی ولی این دیگر واقعیتی سردوتاریک وتلخ است... شاید این تقدیر من باشد چه کسی میداند؟! شاید شاید دیگر شاید هایم تمام شود و من تمام نشوم... نمی دانم ولی دیگر صدای خاموشی شمع هایم را نشنیدم... 
شاید
+
نوشته شده در ساعت 6 AM توسط *مائده*
|
فاصله دخترک تا پیرمرد یک نفر بود، روی نیمکتی چوبی، روبروی یک آبنمای سنگی.
پیرمرد از دختر پرسید:
- غمگینی؟
- نه.
- مطمئنی؟
- نه.
- چرا گریه می کنی؟
- دوستام منو دوست ندارن.
- چرا؟
- چون قشنگ نیستم
- قبلا اینو به تو گفتن؟
- نه.
- ولی تو قشنگ ترین دختری هستی که من تا حالا دیدم.
- راست می گی؟
- از ته قلبم آره
دخترک بلند شد پیرمرد رو بوسید و به طرف دوستاش دوید، شاد شاد.
چند دقیقه بعد پیرمرد اشک هاشو پاک کرد، کیفش رو باز کرد، عصای سفیدش رو بیرون آورد و رفت...
+
نوشته شده در ساعت 2 AM توسط *مائده*
|
دلم گرفته...
دلم گرفته از ادمایی که میگن دوستت دارم ولی معنی شو نمی دونن! از ادمایی که می خوان مال اونی باشی ولی خودشون مال تو نیستن... از اونایی که زیر بارون برات می میرن ولی وقتی افتاب میشه همه چی یادشون میره..... سکوت... سکوت کلمات مرا در خود گرفته اند ای مردمان صدای مرا می شنوید؟ که بسوی شما می اید! کلمات مرا می شناسید؟ که انباشته از سکوت من هستند... ولی دیرگاه خواهد بود ان روزی که به سراغ من می ایید من روی به سوی دیگر خواهم داشت و شما بیهوده در سکوت کلمات صدای مرا جست و جو خواهید کرد.... 
+
نوشته شده در ساعت 6 PM توسط *مائده*
|
تولد تولد تولدت مبارک....
ایشالا... ۱۰۰۰۰ سال زنده باشی....
+
نوشته شده در ساعت 6 AM توسط *مائده*
|
خونسرد ترین واژه!..
از هیاهوی واژه ها خسته ام...
من سکوتم را
از اوراق سپید اموخته ام.
ایا سکوت
روشن ترین واژه ها نیست؟
همیشه در خلوت
مرگ را مجسم دیده ام
ایا مرگ
خونسرد ترین واژه ها نیست؟
تا چشم گشودم
از چشم زندگی افتادم!
شبی.شاید امشب
زیر نور یک واژه خواهم نشست
نام خونسرد معشوقه ام را
بر حواس پنجگانه ام
خال خواهم کوفت.
و هم زمان
پایین اخرین برگ خاطراتم
خواهم نوشت:
"پایان"
غم من غمناک است...
شب سردي است و من افسرده
راه دوري است و پايي خسته
تيرگي هست و چراغي مرده
مي كنم تنها از جاده عبور
دور ماندند ز من آدم ها
سايه اي از سر ديوار گذشت
غمي افزود مرا بر غم ها
فكر تاريكي و اين ويراني
بي خبر آمد تا با دل من
قصه ها ساز كند پنهاني
نيست رنگي كه بگويد با من
اندكي صبر سحر نزديك است
هر دم اين بانگ بر آرم از دل
واي اين شب چقدر تاريك است
خنده اي كو كه به دل انگيزم ؟
قطره اي كو كه به دريا ريزم؟
صخره اي كو كه بدان آويزم؟
مثل اين است كه شب نمناك است
ديگران را هم غم هست به دل
غم من ليك غمي غمناك است
اگه رفتی...
اگه یه روز رفتی
و
دیگه برنگشتی
بهت قول نمیدم
که
منتظرت بمونم
اما
از تو می خوام
وقتی اومدی
یه شاخه گل
روی قبرم بزاری...
+
نوشته شده در ساعت 9 AM توسط *مائده*
|
خدا چرا دل منو شکستن؟؟!! چرا دستای عشقم و به زندگی نبستن؟! دارم میسوزم... چرا رهام کردی میون راهاا!؟ میخوام بمیرم ولی بی گناهم... دارم میسوزم!دارم میسوزم! ((دلتنگ من نشو من مرده ام همین... درگیر من نشو!همدم نمی شوم؛حوا مرا ببخش!!ادم نمی شوم....))
بذار بسوزم....
+
نوشته شده در ساعت 2 PM توسط *مائده*
|
کسی دیگر نمی کوبد در این خانه متروکه ویران را
کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم!!! ومن شمع می سوزم ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم !!! درون کلبه ی خاموش خویش اما کسی حال من غمگین نمی پرسد!!! و من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم درون سینه ی پرجوش خویش اما!!! کسی حال من تنها نمی پرسد ومن چون تک درخت زرد پاییزم !!! که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او ودیگر هیچی از من نمی ماند!!! 
+
نوشته شده در ساعت 4 AM توسط *مائده*
|
زیبا ترین زیبای دنیا..!!! چه زیباست گریه ی ابرها.... که ناشیانه بر زمین میخورد؟! و چه زیباست سرخی افتاب...... که بی الایش پشت ابر پنهان است. زمین.دیوار.سنگ.قلب... خیسِ خیسِ و دلم با غرور میگرید. می گرید و می گریدو می گرید.... نه این گریه ی ابر نیست که زمین را خیس میکندK... گریه من است.من... من.تو.ساده ترین ساده ی دنیا...! نزدیک میشوم!... امروز فردا... چرا زمان نمی گذرد؟!!!؟ چرا؟؟؟!!! قلبم تند تند میزند.! انگار صدایی می اید....! یک صدای اشنا از دور دست ها.... گوش می دهم... خوب گوش میدهم.... اری صدا می اید چه زیباست..... این دیگر تمام زیبایی دنیاست... شاعر:مائده.... من.تو.شوق رسیدن... مي گويند: بتاب! و من... 
از بدو دلدادگي تا انتهاي سرگشتگي!
و من؛ مات! تنها در افکار خود سايه روشن مي زنم!
مي گويند: بخوان!
از ابتداي خلقت تا روزهاي نيامده!
و من؛ مبهوت! در آشفتگي خود فرياد مي زنم!
مي گويند: برقص!
از بلنداي ناز تا خواهش نياز!
و من؛ بي تاب! دوش به دوش پروانه ها ديوانه مي شوم!
مي گويند: بمان!
از ديروز روز تا فرداي شب!
و من مي روم!
که شامگاهان بي روزن به استجابت صبح ننشسته اند!
مي روم که آغاز کنم!
از امروز روز تا فرداي روزتر؛
اما؛
آخر بي همسفر که نمي شود پريد!
بايد تو باشي تا شوق رسيدن معنا بگيرد!
تو بالهاي مرا بگيري و من دستان تو را!
و سرود رفتن و رفتن را تا فرداها در گوش جانم زمزمه کني....
+
نوشته شده در ساعت 2 PM توسط *مائده*
|
لحظه ی دیدار...
در اخرين لحظه ديدار به
چشمانت نگاه كردم و
گفتم بدان اسمان قلبم
با تو يا بي تو بهاريست
همان لبخندي كه توان را
از من مي ربود بر لبانت
زينت بست.
و به ارامي از من فاصله
گرفتي بي هيچ كلامي.
من خاموش به تو نگاه می كردم
و در دل با خود مي گفتم :اي كاش اين قامت
نحيف لحظه اي فقط لحظه اي مي انديشيد كه
اسمان بهاري يعني ابر
باران رعد وبرق و طوفان
ناگهاني
و اين جمله ،جمله اي
بود بدتر از هر خواهش
براي ماندن و تمنايي
بود براي با او بودن.
+
نوشته شده در ساعت 2 AM توسط *مائده*
|
عیادت
مرگ از پنجره ی بسته به من می نگرد
زندگی از دم در
قصد رفتن دارد
روحم از سقف گذر خواهد کرد
در شبی تیره و سرد
تخت حس خواهد کرد
که سبکتر شده است
در تنم خرچنگیست
که مرا می کاود
خوب می دانم من
که تهی خواهم شد
و فرو خواهم ریخت
توده ی زشت کریهی شده ام
بچه هایم از من می ترسند
آشنایانم نیز
به ملاقات پرستار جوان می آیند
(( عمران صلاحی ))
+
نوشته شده در ساعت 4 AM توسط *مائده*
|
حق ندارد بهانه بگیرد دختری که عروسک ندارد "نه ندارم!" پدر راست می گفت ،او به حرف پدر شک ندارد -:"دخترم، خسته ام چند بخش است"،باز هم کفر بابا در آمد او نمی فهمد این حرف ها را ،او که یک قلب کوچک ندارد یاد روز نمایش که افتاد صورتش سرخ تر شد -:"من بیایم ؟اجازه ؟اجازه؟" -:" نه! لباس تو پولک ندارد" رادیو ،قبض برق و اجاره ، "ماه لالا خورشید لالا" برق آمد و او خواب می دید،باز برنامه کودک ندارد صبح فردا،خیابان،بهانه -:" دختر بد ،تودیگر بزرگی لج نکن اَه ببین آن یکی هم مثل تو بادبادک ندارد" -:" شاید از او عروسک بگیرم باید این را بخواهد" ولی نه توی گوشش یکی گفت :" مادر چند سال است که عینک ندارد *** دخترم خسته ام چند بخش است ،ها هجی کن :" به قرآن ن- دارم" نقطه.ای آسمان سه ساله،بی تو این جا چکاوک ندارد لای لالا امید برادر،گریه! نه نه تو باید بخوابی در مزار غریبی که دیگر، شیشه های مشبک ندارد این طرف پله های سیاست ،آن طرف پله های ریاست و پدر که به من گفته حتا،:"پول یک نان سنگک ندارد" باید او بشکند قلکش را تا برای پدر گل بگیرد چند شب بعد که بابا آمد ،یادش آمد که قلک ندارد عمه !بیدار هستی،عزیزم:گلای لالای لالای لالا -:"حق ندارد بهانه بگیرد ،دختری که عروسک نه،... دارد"
+
نوشته شده در ساعت 2 PM توسط *مائده*
|
یک قرار در انتهای جاده کسی انتظار ماند با لحظه های سخت خودش سازگار ماند شاید خودش نخواست مسافر شود، رود اما دلش برای شما یاد گار ماند در انتحار مهر و وفا هیچکس نمرد الا کسی که ماند فقط یک قرار ماند صبح است و از ستاره خبر نیست نازنین یک آسمان به رفتن از این شام تارماند از راهیان خسته ی پاگیر این سفر مردی میان وهم خودش بیقرار ماند ** تصویر گامهای که رفتی ز پیش من چیزی که ماند از همه ی . روزگار ماند... تنها تر از همیشه تنها تر از همیشه کنار شما، منم دراین سفر، جاده ی بی انتها، منم غمگین و دل شکسته، کنج اتاق سرد با دست های یخزده پیش خدا، منم دلسرد از هزار خواهش بی پاسخ خودم آزرده از شقاوت یک بیوفا، منم اندوه اشک های خدا برف گشته اند فریاد گفته های دل بی صدا، منم پروانه ی تکیده ام پیش نگاه تو با آتش دو چشم تو دیر آشنا، منم از خیل عابران زمینگیر این سفر تنها کسی که ماند درین ماجرا، منم اونی که مدعی بود عاشقمه
اونی که مدعی بود عاشقمه
منو در به در گذاشت و ساده رفت
منو توی باورم تنها گذاشت
تو خیال باطلش پیاده رفت
اونی که مدعی بود عاشقمه
منو بی پناه و خسته جا گذاشت
خودشم میون بارون و تگرگ
پا میون دل جاده ها گذاشت
اونی که مدعی بوددوستم داره
واسه من خط و نشون کشید و رفت
اون همه اشک و نگاهمو ندید
یه نگاه منتظر رسید و رفت
اونی که مدعی بود عاشقمه
دیگه عاشقم نبود و ساده مرد
اون ندید با رفتنش قلب منو
به صدای سوت وکور شب سپرد
+
نوشته شده در ساعت 1 PM توسط *مائده*
|
مرغ مهتاب می خواندخواب تلخ
ابری در اتاقم میگرید
گلهای چشم پشیمانی می شکفد
درتابوت پنجره ام پیکر مشرق می لولد
مغرب جان می کند
می میرد
گیاه نارنجی خورشید
در مرداب اتاقم می روید کم کم
بیدارم
نپنداریم درخواب
سایه شاخه ای بشکسته
آهسته خوابم کرد
کنون دارم می شنوم
آهنگ مرغ مهتاب
و گلهای چشم پشیمانی را پر پر می کنم
+
نوشته شده در ساعت 1 PM توسط *مائده*
|
هنگامی که گریستم گفتند:کودک است.
هنگامی که خنده کردم . گفتند : دیوانه است . هنگامی که به حقیقت روی آوردم . گفتند دروغ است . هنگامی که به ستایش روی آوردم . گفتند : خرافات است . هنگامی که سکوت کردم . گفتند : عاشق است . هنگامی که عاشث شدم . گفتند : گناه است . هنگامی که به دوستی روی آوردم . گفتند : تنها است . و در اخر هنگامی که به خدا روی اوردم دیگر صدایی از دهان کسی نشنیدم و دیگر کسی چیزی نگفت.. 
+
نوشته شده در ساعت 12 PM توسط *مائده*
|
من كه ميدانم شبي عمرم به پايان ميرسد نوبت خواموشي من سهل و اسان ميرسد من كه ميدانم كه تا سرگرم بزم و مستيم مرگ ويرانگرچه بيرحم و شتابان ميرسد من كه ميدانم به دنيا اعتباري نيست نيست بين مرگ و ادمي قول و قراري نيست نيست من كه ميدانم عجل نا خوانده و بيدادگر سر زده مي ايدو راه فراري نيست نيست پس چرا.... پس چرا عاشق نباشم؟؟؟ يكي داشت يكي نداشت.. اوني كه داشت تو بودي واوني كه تو رو نداشت من يكي خوات يكي نخواست اوني كه خواست تو بودي واوني كه بي تو بودن رونخواست من يكي اوردويكي مياورد اوني كه اوردواوني كه يه جز تو به هيچكي ايمان نيورد من يكي موندو يكي نموند اوني كه موند تو بودي واوني كه بدون تو نميتونست بمونه من يكي رفت و يكي نرفت اوني كه رفت تو بودي واوني كه به خاطر تو تو قلب هيچكي نرفت من......
معلم به من اموخت.....
یک دقیقه ۶۰ثانیه است..
یک ساعت۶۰ دقیقه است...
یک روز ۲۴ ساعت است.....
یک هفته ۷ روز .....
یک ماه ۳۰ روز...
و یک سال ۱۲ ماه..
اما هیچ گاه به من نیاموخت که
یک تانیه دور از تو بودن۱۰۰۰ هزار سال است....
همیشه فکر میکنم توی یه دنیای شیشه ای زندگی
میکنی.....
پس تا میتونی به طرف کسی سنگ پرتاب نکن..
چون اولین چیزی که میشکنه ...
دنیای خودته....
+
نوشته شده در ساعت 6 AM توسط *مائده*
|
پرستوي شيرينم عزيز توي سينم غم با تو بودن را از اين كلبه ميگويم از اين خاكستر بر باد از اين ابهاي روان بر خاك از اين سالها غم ودوري از اين عشق مجنوني از اين بركه ازين دريا ازين اب و ازين صحرا غم بي تو بودن را از اين قلبم نياسودم شاعر :مائده خودمم باورم نميششاعر مائدهه انقدر خوبف شعر ميگم
+
نوشته شده در ساعت 11 PM توسط *مائده*
|
دوباره با زبون بي زبونيم
ميگم دوست دارم اي اسموني
دوباره با چشاي خيسم هر شب
ميخونم اسمتو مثل قناري
دوباره از دلم خون جاري ميشه
ميگه تو عاشق يه بيزبوني
ميگم من عاشق برق چشاشم
ميگم دوسش دارم اينو ميدوني
+
نوشته شده در ساعت 6 PM توسط *مائده*
|
سلام بهونه قشنگ من براي زندگي
اره بازم منم همون ديونه هميشگي فداي مهربونيات چه ميكني با سر نوشت دلم برات تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت حال منو اگه بخواي رنگ گلاي قاليه جاي نگاهت بد جوري تو صحن چشمام خاليه ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه از غصه هام هرچي بگم جون خودت بازم كمه ديشب دلم گرفته بود رفتم كنار اسمون فرياد زدم يا تو بيا يا منو پيشت برسون فداي تو نميدوني بي تو چه دردي ميكشم حقيقت تو واست بگم به اخر خط رسيدم رفتي ومن تنها سدم با غصه هاي زندگي قسمت تو سفر شد وقسمت من اوارگي 
عاشق بودن
چون ابري كه مي بارد
يا گلي كه ميشكوفد
يا آواز پرندة تاريك برشاخه درخت گمنام
چون چشمه كوچك
يا برگ رها در باد
يا باد
بي هيچ زنجير پاداش و هراس
باريدن و شكفتن و آواز خواندن،
جوشيدن و فروافتادن و وزيدن
ميخواهم اين چنين عاشق باشم
فراموش كنم و بياموزم
در ساحل آبهاي آلودة ديروز،
محصور در ميان خدايان و سنت ها
تنها عظمت نا دانسته هاي به استقبال من مي آيد
و چراغ خاموش هوشياري
در ميان اشك زبانه ميگيرد
سكوت كنم!
چراغي برافروزم
گلي را دوست داشته باشم،
يا برگ خشكيده اي را،
نسيمي را،
عابر شكسته فقيري را
يا جنگاوري را كه در سوداي صبح روشن است،
تفاوتي نمي كند،
بي هيچ داوري،
و بي هيچ آرزوئي براي خود،
آرزوهاي ترا دوست داشته باشم
شايد اين چنين ،
شمعي در تاريكي
راهي،
بي آنكه برمسافران ناشناس منت نهم،
يا دارويي در ميان طپش دو درد
و جام شرابي ،
كه سرشاريش تهي شده است،
شايد،
شايد اين چنين بتوانم عاشق باشم
بي آنكه درسوداي عاشق بودن باشم.
وبي آنكه بدانم عاشقم
+
نوشته شده در ساعت 1 PM توسط *مائده*
|
اندوه تنهایی پشت شیشه برف میبارد پشت شیشه برف میبارد در سکوت سینه ام دستی دانه اندوه میکارد *** مو سپید اخر شدی ای برف تا سر انجام چنین دیدی در دلم باریدی...ای افسوس بر سر گورم نباریدی..... بازگشت
شیپورها از دورها
بر بام میهن می نوازند
با شورها شیپورها
تاریک و روشن می نوازند
آهنگ رزم آخرین را
میعاد سرخ آتشین را
***
شیپورها از دورها
بر بام میهن می نوازند
با شورها شیپورها
تا ریک و روشن می نوازند
روشن برای قهرمانان
تاریک بهر سست جانان
***
محبوب من زیبای من
دور از من ای رویای من
دیروز من امروز من فردای من
تنگ شراب ارغوانی را مهیا کن
آن ساغر سبز قدیمی را
که نوشید یم با هم می از ان در آخرین دیدار
برخیز و پیدا کن
وآن خانه ویرانه را چون خویش زیبا کن
وز بهر ماه روشن میهن
پیامی نامه ای بفرست تا آماده باشد
محبوب من زیبای من
دور از من ای رویای من
دیروز من امروز من فردای من
زیرا که من
در آن نبرد آخرین
با تیرهای آتشین
ح افسرده باشم
زیرا اگر حتی نباشم مرده باشم
این را بدان
در جشن شادی روز آزادی باز خواهم گشت
من باز خواهم گشت
من باز خواهم گشت
من باز خواهم گشت
تا با تمام مردمان شهر
درکوچه های مست ودیوانه
با نغمه های شاد و مستا نه
برقصم آنچنان
در کوچه ها
که بامهای خانه ها
یکسر بلرزند
وز ساغری کز نور ماه و باده لبریز است
جامی بنوشم زیر نور ماه
آه .........
****
شیپورها از دورها
بر بام میهن می نوازند
با شورها شیپورها
تاریک و روشن می نوازند
آهنگ رزم آخرین را
میعاد سرخ آتشین را
***
شیپورها از دورها
بر بام میهن می نوازند
با شورها شیپورها
تا ریک و روشن می نوازند
روشن برای قهرمانان
+
نوشته شده در ساعت 7 PM توسط *مائده*
|
چقدر سخته تو چشای کسی که تموم عشقت رو ازت دزدید وبه جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد...زل بزنی و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت باشی حس کنی که هنوزم دوسش داری...........چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر اور غرورش همه وجودت له شده............چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچی بجز سلام نتونی بگی.........چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری............چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت اروم زیر لب بگی!!گل من باغچه نو مبارک!!
پیوندهای روزانه
قالب
یه سایته توپپپپپپپپپ
این هم امکانات
اينم بدك نيست
اخرشه
این هم یکی از باحالاس
هرچيزي كه در مورد وبلاگ بلد نيستيد از اينجا ياد بگيريد
پسر شیرازه همه چیز .قالب ....
همه چيز بيشتر قالب وبلاگ
سایت اپلود
بازم يه عالمه قالب وب
تفریحی
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
ابجی مریم
فاطمه جونم
ماريه جونم
حورا جونم
معلم گلم اقاي كوهي
اقاي ضيايي
نسيم جونم
بابا جونم
فاطمه جونم
ريحانه جونم
عسل خانوم
نازي جون
تبسم جون
هانيه جونم
ازاده ه ه جونمممممممم
نیلوفر جونم
شهره جون
لالالاو
lovelykids
بهترین وبلاگ عکسهای جالب و کمیاب
بهترین مکان برای تبلیغ رایگان وبسایت شما
امید من
